Naam:
Ben Bomers

Functie binnen de werkgroep:
De organisatie van de receptie op vrijdag 26 augustus 2022.

Die middag zal ik als ceremoniemeester aantreden. Verder ondersteun ik andere werkgroepen.

Connectie met de Ludgerus:

Ik heb als leerkracht (1975-1981) en als directeur (1994-2009) op de Ludgerusschool gewerkt.

Op 6 augustus 1975 begon mijn onderwijscarrière dus op de Ludgerus in Zwolle.

Je had in die tijd een aparte kleuter- en lagere school. Dat veranderde pas in 1985 bij de invoering van het basisonderwijs.

De school zag er toen heel anders uit. Een lange gang met 4 lokalen beneden en een kleine klas boven.

Er was een hoofd van de school (dhr. Rouw) en 4 “gewone” leerkrachten. Dus een duidelijk hiërarchieverschil.

Alle lessen waren klassikaal en natuurlijk werd er met krijt op het bord geschreven en getekend.

Hoogtepunt van de week was een diavoorstelling met plaatjes van bijvoorbeeld de Herfst.

Bijzonder was het ook het afscheid van de kinderen van groep 8 en/of een Kerstviering. Hiervoor was op school geen plaats.

Dus gingen we naar café Overkamp, Grenszicht of Haak en Hoek.

Bijzonder belangrijk voor ons was buurvrouw oma Wellink. Zij zorgde vaak voor de koffie.

En als er iemand van het personeel jarig was, kregen we haar eigen gebakken cake. De jarige kreeg dan cake op een schoteltje met een gouden randje!

 

Augustus 1994 begon ik als directeur van de Ludgerus in een heel ander gebouw.

Er was een centrale hal en het kleuteronderwijs was onderdeel van de basisschool. Later kwam ook peuterspeelzaal Klein Duimpje in hetzelfde gebouw.

De techniek veranderde. Ook op de Ludgerusschool waren er computers en kregen we digitale schoolborden.

Voor de gymnastieklessen gingen we op de fiets naar sporthal Den Elshof.

Klassikale lessen veranderden langzaam in lessen op het niveau van het kind.

Ik heb in die tijd veel moois mogen meemaken, maar het hoogtepunt was toch wel het 75-jarig jubileum van de school in september 1975.

Drie ongelooflijk mooie en zeer druk bezochte dagen, waarvoor ik de organisatie van toen nog dankbaar ben. Met name de reünie is voor menigeen onvergetelijk.

Hopelijk kunnen we dat ook na afloop van het 100-jarig jubileum zeggen.